I. قضاوت در مورد جوش ناقص توسط لبه "دو پلک".
"پلک دوتایی" یک لبه دو-حلقه ای است که از سرریز شدن یکنواخت مواد مذاب تشکیل شده است، که نشانه جوش کافی است.
✅ خصوصیات معمولی: لبه پیوسته، متقارن و پر است و اطراف مفصل را احاطه می کند، دارای برآمدگی قابل توجه در دو طرف داخلی و خارجی و ضخامت ثابت.
❌ مشخصات جوش ناقص: بدون لبه یا لبه ناپیوسته (قطعات گم شده جزئی) لبه خیلی باریک، برآمده از یک طرف (شبیه یک پلک تکی) لبه سفید یا شکننده نشان دهنده گرمایش ناکافی و ذوب ناقص مواد است.
اصل: هنگامی که دمای گرمایش کافی نیست یا زمان بسیار کوتاه است، PPR فقط به حالت پلاستیکی می رسد، نه حالت مذاب. پس از قرار دادن، مواد نمی توانند یک پشته تشکیل دهند، به طور طبیعی قادر به تولید "پلک دوگانه" نیستند.
II. قضاوت در مورد جوش ناقص با استفاده از سطح فیوژن
سطح همجوشی باید یک قطعه منفرد و پیوسته، بدون لایه برداری یا شکاف باشد.
✅ظاهر معمولی: محل اتصال دارای رنگ یکنواخت، بدون رابط آشکار است و انتقال بین لوله و اتصالات طبیعی است. پس از برش، لایه های مولکولی کاملاً ذوب می شوند.
❌ ظاهر جوش نادرست: شکاف های کوچک یا احساس شکستگی در ریشه اتصال. زمانی که مفصل به شدت خم می شود، لایه لایه شدن ممکن است رخ دهد. پس از برش، شکاف های ذوب نشده روی دیواره داخلی قابل مشاهده است، یعنی "جوش ناقص لایه داخلی".
خطر: این نوع جوش ناقص ممکن است تحت فشار نشت نکند، اما در معرض ترک خوردن و نشت پس از فشار{0} طولانی مدت یا انبساط و انقباض حرارتی است.
III. قضاوت در مورد جوش های ناقص بر اساس تخلخل و ناخالصی ها
تخلخل و ناخالصی می تواند به یکپارچگی جوش آسیب برساند و اغلب با جوش های ناقص همراه است.
✅ ظاهر معمولی: سطح جوش صاف و تمیز و بدون لکه های سیاه، حباب یا مواد خارجی است.
❌ علائم جوش ناقص:
تخلخل: اغلب در اثر مرطوب شدن لوله ها یا گرم شدن بیش از حد سریع ایجاد می شود که از خروج گاز و تشکیل ریز منافذ جلوگیری می کند و باعث تضعیف پیوند می شود.
ناخالصی ها: گرد و غبار و باقیمانده روغن مانع از تماس مذاب شده و منجر به همجوشی ناقص موضعی می شود.
سرباره: استفاده از اتصالات لوله های پایین تر یا دماهای بیش از حد بالا باعث تولید کاربید می شود که بر آب بندی تأثیر می گذارد.
نکته: حتی با یک جوش "دو پلک" نیز اگر با تخلخل یا ناخالصی همراه باشد، باز هم جوشی بدون صلاحیت محسوب می شود.
