مقدار زیادی هوای وارد شده به روغن باعث تشدید"کاویتاسیون" پدیده، افزایش تراکم پذیری روغن هیدرولیک، ناپایداری کار، کاهش راندمان کار و ایجاد"Crawling" از محرک ها علاوه بر این، هوا روغن هیدرولیک را نیز اکسید کرده و فاسد شدن روغن را تسریع می کند.
در حین جوشکاری، به دلیل اثر ترکیبی بار حرارتی و بار مکانیکی بر روی درپوش الکترود، با افزایش تعداد جوش های نقطه ای، یک لایه اکسید یا گریس و سایر ناخالصی ها روی سطح الکترود تشکیل می شود. دقیقاً این ماده است که مستقیماً بر چگالی جریان جوش تأثیر می گذارد.
هدایت الکتریکی و هدایت حرارتی مواد الکترود به طور مستقیم با تولید و از دست دادن گرما مرتبط است، بنابراین شکل و ماده الکترود تأثیر قابل توجهی بر قطعه دارد. با استفاده از نوک الکترود، سطح قطعه کار به تدریج فرسوده و تغییر شکل مییابد که در نتیجه سطح تماس افزایش مییابد، استحکام اتصال لحیم ناپایدار است و پوسته اکسید و گریس روی سطح قطعه کار میشود. قطعه کار به طور مستقیم مقاومت تماس را افزایش می دهد.
از آنجایی که محیط ضخیم باعث می شود جریان جوشکاری نتواند عبور کند و چگالی جریان بیش از حد باعث سوختگی جدی سطح و پاشش جرقه می شود، بنابراین تمیز کردن سطح قطعه کار قبل از جوش اولین شرط برای به دست آوردن اتصالات لحیم کاری با کیفیت است.
