1. در طول فرآیند ساخت خط لوله، کیفیت ساخت و ساز باید در سه سطح A، B و C طبق مقررات مربوطه کنترل شود. تنها پس از بازرسی و امضا و تایید این فرآیند می توان فرآیند بعدی را انجام داد.
2. بازرسی ظاهری جوش خط لوله باید با الزامات مشخصات مطابقت داشته باشد.
3. برای جوش لب به لب خطوط لوله در هر بخش، نسبت بازرسی نقطه بازرسی غیر مخرب و سطح صلاحیت باید با مقررات طراحی و مشخصات پذیرش ساخت مطابقت داشته باشد.
4. اتصالات جوش ثابت برای بازرسی نمونه باید به طور تصادفی توسط بازرس کیفیت بر اساس شرایط جوشکار و محل تعیین شود.
5. نمونه برداری از اتصالات جوشی همان خط لوله. در صورت وجود موارد فاقد صلاحیت، بازرسی باید با توجه به تعداد جوشکارهای فاقد صلاحیت دو برابر شود. اگر هنوز مواردی وجود دارد که فاقد صلاحیت هستند، تمام اتصالات جوشکاری باید بازرسی شوند.
6. تعداد تعمیرات روی همان قسمت از یک جوش غیرقابل صلاحیت نباید بیش از سه برابر برای فولاد کربنی و دو بار برای فولاد ضد زنگ باشد.
7. جوش خطوط لوله تحت فشار باید دارای سوابق قابل ردیابی باشد و روی نمودار تک خطی محل جوش، شماره جوش، کد جوشکار، روش تست غیر مخرب، موقعیت تست غیر مخرب، موقعیت تعمیر جوش و ... مشخص شود. .
