I. کنترل پارامتر فرآیند: اطمینان از "کیفیت داخلی" جوش
دمای صفحه گرمایش باید به طور دقیق تنظیم شود: برای لوله های PE80 10±210 درجه و برای لوله های PE100 10±225 درجه. دمای بسیار پایین منجر به ذوب ناکافی می شود، در حالی که دمای بسیار بالا باعث تخریب مواد می شود و بر استحکام جوش تأثیر می گذارد.
زمان جذب گرما باید به طور معقولی بر اساس قطر لوله و ضخامت دیواره محاسبه شود، که معمولاً به صورت "قطر لوله ÷ SDR × 10" (واحد: ثانیه) تخمین زده می شود، تا اطمینان حاصل شود که یک لایه مذاب یکنواخت 1 تا 2 میلی متر در سطح انتهایی تشکیل شده است.
زمان تعویض (از برداشتن صفحه گرمایش تا تکمیل اتصال لب به لب) باید در عرض 10 ثانیه کنترل شود تا از سرد شدن یا آلوده شدن سطح مذاب و ایجاد جوش ضعیف جلوگیری شود.
فرآیند خنک سازی باید تحت فشار انجام شود و اجازه دهید به طور طبیعی خنک شود. خنک کردن اجباری آب یا جابجایی لوله اکیدا ممنوع است. زمان خنک شدن با لمس لبه نورد شده تا زمانی که احساس گرما و سفت شود تعیین می شود. به طور کلی، تقریباً 1 دقیقه مربوط به 1 میلی متر ضخامت دیواره است.
دستگاه های جوش تمام اتوماتیک باید داده های کامل دما، فشار و زمان را برای هر اتصال جوش ثبت کنند تا از قابلیت ردیابی با کیفیت اطمینان حاصل شود.
II. پست{1}}بازرسی ظاهری جوش: به صورت بصری ارزیابی کنید که آیا "ظاهر خارجی" با استانداردها مطابقت دارد یا خیر.
شکل لبه: یک جوش واجد شرایط باید لبه کامل، یکنواخت و نیمه دایره ای با ارتفاع بین 1 تا 2 میلی متر داشته باشد. لبه خیلی کم نشان دهنده گرمایش ناکافی است. لبه بیش از حد بالا ممکن است نشان دهنده فشار بیش از حد باشد. عدم تقارن نشان دهنده تراز ضعیف است.
تراز مشترک: محورهای دو لوله باید همراستا باشند و ناهماهنگی نباید بیش از 10 درصد ضخامت دیواره باشد. به عنوان مثال، برای یک لوله با ضخامت 6 میلی متر، ناهماهنگی نباید بیش از 0.6 میلی متر باشد.
بازرسی برش لبه (نمونه برداری): لبه را هر 50 میلی متر برش دهید و یک بازرسی خمیدگی 180 درجه به عقب انجام دهید. هیچ ترک، شکاف، یا عدم همجوشی در خط مرکزی وجود داشته باشد. اگر لایه لایه شدن یا خطوط همجوشی آشکار یافت شود، نشان دهنده جوشکاری ناقص است.
