I. شش مرحله برای دستیابی به جوشکاری با کیفیت-
اتصالات مذاب{0} لوله PPR باید از یک فرآیند استاندارد پیروی کند: «آماده سازی → تمیز کردن → علامت گذاری → گرمایش → سوکت → خنک کردن» و هیچ مرحله ای را نمی توان حذف کرد.
1. تجهیزات و آماده سازی محیطی
بررسی کنید که سیم برق و دوشاخه دستگاه ذوب داغ سالم باشند، و تأیید کنید که قالب گرمایش لایه‌برداری یا تجمع کربن ندارد. دستگاه را روی یک میز کار ثابت و خشک، دور از آب و مواد قابل اشتعال قرار دهید. برای جلوگیری از جوشکاری ضعیف به دلیل انحرافات ابعادی، یک قالب مطابق با قطر خارجی لوله (مثلاً 20 میلی متر، 25 میلی متر) انتخاب کنید.
2. سطح جوش را کاملا تمیز کنید
دیواره بیرونی لوله و دیواره داخلی اتصالات را با یک سواب الکلی یا یک برس تمیز کننده مخصوص پاک کنید تا روغن، گرد و غبار و رطوبت پاک شود. پس از برش، انتهای لوله باید با زاویه 15 درجه تراشیده شود و برای جلوگیری از ورود ناخالصی ها به سیستم، سوراخ ها برداشته شود. همچنین، قبل و بعد از هر گرم کردن، سطح قالب را با یک پارچه خشک پاک کنید تا از باقی مانده اثر بر اثر ذوب جلوگیری شود.
3. علامت گذاری دقیق عمق جوش: پس از قرار دادن فیتینگ لوله در قالب برای تعیین عمق درج، با یک نشانگر روی لوله یک "خط نجات" بکشید. در حین جوشکاری، لوله باید به این خط وارد شود تا از ذوب یکنواخت اطمینان حاصل شود و از وارد کردن ناقص یا بیش از حد- که می تواند باعث کاهش قطر داخلی شود، جلوگیری شود.
4. تنظیم دما و پیش گرم کردن به اندازه کافی: دمای جوش استاندارد برای PPR 260 درجه ± 10 درجه است. در زمستان، می توان این را به طور مناسب تا 270 درجه افزایش داد، اما به شدت ممنوع است که از 280 درجه بیشتر شود، در غیر این صورت باعث کربن شدن و شکنندگی مواد می شود. هنگام استفاده از دستگاه جوش با چراغ های نشانگر قرمز و سبز، قبل از شروع کار منتظر روشن شدن دومین چراغ سبز باشید تا از دمای صفحه گرمایش یکنواخت و پایدار اطمینان حاصل کنید. زمان پیش گرم کردن نباید کمتر از 10 دقیقه باشد. مدل‌های{9}}قدرت بالاتر به زمان بیشتری برای رسیدن به تعادل حرارتی نیاز دارند.
5. گرمایش همزمان و درج سریع: لوله و اتصالات را به طور همزمان، عمودی و بدون چرخش در قالب گرمایش قرار دهید، با حفظ نیروی موازی. زمان گرمایش باید بر اساس قطر لوله تنظیم شود: تقریباً 5 ثانیه برای 20 میلی متر، 7 ثانیه برای 25 میلی متر، 8 ثانیه برای 32 میلی متر، و به تدریج برای قطرهای بالای 40 میلی متر افزایش می یابد. بلافاصله پس از زمان تعیین شده لوله را خارج کرده و به سرعت آن را در امتداد محور در یک خط مستقیم در اتصالات قرار دهید. حرکت باید ثابت و سریع، بدون چرخش یا لرزش باشد. وارد کنید تا به خط مشخص شده برسید و چند ثانیه نگه دارید تا از بازگشت مجدد جلوگیری شود.
6. خنک کردن طبیعی و شکل دادن پس از سوکت کردن، اتصالات باید به طور طبیعی خنک شوند. در این مدت حرکت، خم شدن یا اعمال نیروی خارجی ممنوع است. زمان سرمایش نباید کمتر از زمان گرمایش باشد. حداقل 2 دقیقه برای قطرهای کوچک و 4-5 دقیقه یا بیشتر برای قطرهای بزرگ. پس از خنک شدن کامل، بررسی کنید که آیا محل اتصال دو لبه همجوشی گرد و یکنواخت "دو پلک" را تشکیل داده است که نشانگر بصری جوشکاری موفق است.
II. مشکلات رایج و اجتناب از خطر
1. جوشکاری ناقص یا تقلبی: اغلب به دلیل دمای بیش از حد پایین (زیر 253 درجه)، زمان حرارت ناکافی، یا تمیز نشدن سطح ایجاد می شود. استحکام مفصل کم است. ممکن است تست فشار را پشت سر بگذارد، اما استفاده طولانی مدت مستعد نشتی است.
2. کاهش قطر داخلی: دمای بیش از حد، عمق درج بیش از حد، یا نیروی بیش از حد می تواند باعث ذوب شدن و فروریختن دیواره داخلی لوله شود که بر جریان آب تأثیر می گذارد و حتی باعث انسداد می شود.
3. زرد شدن یا کربنی شدن مفاصل: دمای بیش از 274 درجه می تواند مواد PPR را تخریب کرده و باعث شکننده شدن مفصل و در معرض ترکیدن تحت فشار آب شود.
4. قالب نامتناسب: برندهای مختلف لوله دارای انحرافات ابعادی هستند. یک "قالب استاندارد" مناسب باید انتخاب شود، به ویژه هنگام جوشکاری محصولات استاندارد اروپایی.
یادآوری ویژه: افزایش دما یا کوتاه کردن زمان گرمایش در تعقیب سرعت اکیداً ممنوع است. این عملیات "یک قدم سریعتر" ممکن است عواقب "تهدید کننده زندگی" داشته باشد.
III. سه تاییدیه که باید بعد از جوشکاری تکمیل شود
1. بازرسی بصری: هر اتصال جوش را بررسی کنید تا مطمئن شوید که یک "پلک دوتایی" متقارن تشکیل می دهد، بدون رشته، خارج از مرکز یا ناخالصی.
2. تست فشار آب: فشار تست برای لوله های آب سرد نباید کمتر از 0.8 مگاپاسکال باشد و فشار باید به مدت 30 دقیقه تثبیت شود. افت فشار نباید از 0.05 مگاپاسکال تجاوز کند و همه اتصالات باید بدون نشتی- باشند. لوله ها باید قبل از آزمایش فشار ثابت شوند و اتصالات باید برای مشاهده آسان در معرض دید قرار گیرند.
3. نگهداری سوابق: برای نگهداری و پاسخگویی در آینده توصیه می شود از نکات کلیدی برای نگهداری سوابق، به ویژه قسمت های پنهان داخل دیوارها و زیر زمین ها عکس بگیرید.
